Je denkt dat je relatie vastloopt omdat jullie het niet eens zijn.
Over keuzes.
Over tempo.
Over wat belangrijk is.
Dat lijkt logisch.
Maar daar zit het niet.
Relaties lopen vast wanneer gesprekken stoppen
met echte nieuwsgierigheid.
Het gesprek begint.
De ander zegt iets wat jij niet herkent.
Niet logisch vindt.
Misschien zelfs onterecht.
Je voelt de neiging om te reageren.
Om te corrigeren.
Om uit te leggen hoe jij het ziet.
Dat is het bekende moment.
Dit keer niet.
Je gaat niet overtuigen.
Je gaat niet meebewegen.
Je wilt weten.
Je vraagt door.
Niet om een punt te maken.
Maar om te horen hoe dit voor de ander werkt.
Wat maakt dit belangrijk voor je.
Wanneer gebeurt dit.
Wat zie jij dat ik niet zie.
Je hoeft het niet eens te zijn.
Je hoeft niets toe te geven.
Maar je blijft met je aandacht bij de ander.
Daar verandert het gesprek.
De ander hoeft zich niet te verdedigen.
Niet groter te worden.
Niet scherper te praten.
Er komt ruimte.
Het gaat niet om jouw gelijk.
Maar om wat er bij de ander gebeurt.
Dit is geen trucje.
Dit is volwassen aandacht.
Als dit blijft hangen, weet je genoeg.
Geef een reactie